Er is veel, heel veel. Maar niet alles is bewaard gebleven. Dat is niet erg, want kiezen is al moeilijk genoeg. 
 
    Een accountman, een art director en een copywriter (ik). We maakten heel veel goed werk en heel veel lol. Deze serie kaarten verdiende zich royaal terug, van twee klanten is zeker dat zij hier op binnenkwamen..
    Toen Kodak afhaakte, stond Agfa al klaar. Het was een achterhoede gevecht, de filmpjes tegen de bits&bytes. Door vol in te zetten op de vakhandel kon Agfa z’n ‘printers’ veilig stellen.

 

  De opkomst van internet ging gelijk op met de ondergang van het vakbeurswezen. Ooit waren beurzen de plek waar vraag&aanbod elkaar ontmoetten. Ahoy en RAI voegden twee overlappende beurzen samen. Het mocht niet baten.
 

 

Alles wat je over een sigaar van een kwartje kan zeggen, is al over een sigaar van een dubbeltje gezegd. Digitaal offset was anders, was nieuw. Revolutionair. Volkomen onbekend. Door deze opdracht wist ik dat het bestond, en daar hebben andere klanten veel plezier van gehad.

 

  Achmea zocht naar andere distributie. Toen de zware consultants klaar waren, mocht ik hun werk presentabel maken. Eén grafiek zegt meer dan duizend woorden. Dit ga ik, zelfs jaren later, niet aan buitenstaanders laten zien.

 

 


Een BMW van de zaak (PPGH), BMW-mailings maken, BMW maakt werken geweldig. Later legde ik -als zzp’er- dat gevoel in de nieuwsbrieven van BMW-dealer Maaral.
 

 

 

Twee aannemers, één projectontwikkelaar, vijf architecten en het plan om bij Voorburg een wijk in vijf verschillende sferen te bouwen, meer was er niet. Nou ja, er was budget om met een mooi boek potentiële kopers warm te maken. Dat is gelukt.

 



Als de klant van je klant vraagt of je met hem een stukje wil rijden in een puntgave, originele Bentley LeMans, dan weet je dat je als copywriter het mooiste beroep ter wereld hebt. 

  Het beste dat ik voor Bull deed kan ik niet laten zien: met een simpele truc het opschonen van het adressenbestand. Scheelde heel veel geld aan drukwerk en porto, en, nog veel belangrijker, nam irritatie bij klanten en prospects weg. Als je wilt, kom ik het vertellen. 
 

 

Als je voor de importeur van Volvo trucks schrijft, gebruik je die kennis ook voor de dealers. De nieuwsbrieven waren altijd een combinatie van zakelijk, menselijk en techniek. Voor managers, planners en chauffeurs.
 

 


Herkennen, daar gaat het om Checkpoint. Herkennen of iets betaald is, herkennen wat het magazijn in en uit gaat, herkennen of iemand door een deur mag. Mijn boekje is er ook in het Frans. Duits en Engels.

 

    Nederlanders mopperen graag. Op het weer, op de files, op de baas en op hun kantoorkoffie. Aan weer, files en baas zijn ze helaas nog niet toegekomen, maar het koffiegemopper heeft cliënt voortvarend de ekop ingedrukt.
 
Als het concept al vastligt, is het voor de copywriter een kwestie van invullen. Ambachtelijk schrijven noemen we dat.

    Een serie brieven om de voorraad te verkleinen en een verrassend visitekaartje*). Flexibel, snel, persoonlijk en zeer kosteneffectief.
*) Mijn eigen versie doet het nog steeds.
   
Rolstoelen in alle soorten en maten, van supercomfortabel tot de gestripte strijdwagens voor de rolstoel rugby-er. ‘Die stoelen zijn tanks, maar die mannen zijn dat ook’. De bijzondere kijk op zijn vak werd voor de klant vertaald in een website en folder voor de consument, en posters voor de dealers.

 
Voor de EUropese afdeling van de Bank Of Scotland schreef ik de eerste hypotheekwebsite die tot en met een bindende offerte ging. Mijn ervaring bij Postbank en Prudential kwam zeer van pas. Want een hypotheek is niets meer is dan het ruilen van een zak geld tegen een stapel stenen.


  Ik was beginnend regelneef met schrijfambitie bij Hint, Hollestelle was toen de tweede parfumerie van Nederland. Het klikte. En het liep storm in de winkel. Later leerde ik dat dit long copy heet.
   


Bij Prof. Dr. Vögele had ik geleerd dat fotobijschriften beter gelezen worden dan de bodycopy. ‘Schrijf ze maar’ zei baas Wim tegen de junior-AE uit de provincie. Dus deed ik dat. Want bij O&MDirect waren ideeën belangrijker dan titels en functies.


   

 

In de winkel van Kodak Express liet je je rolletjes ontwikkelen, afdrukken en vergroten. Het hah-krantje, met de vakantiealbums van mijn ouders, de oude foto’s van mijn schoonfamilie en de fotomuur van een blonde vriendin heeft zich ruim terugverdiend.

 

    Mag het een streepje meer zijn? Bij de klanten thuis heeft Konica jaren een vaste plek aan muur of deur gehad.
     
Wat geef je een tussenpersoon die alles al heeft? Inderdaad, een beleving, een herinnering. Zelf zou ik voor slechts 800 punten de slipcursus doen.
  Een probleem is pas oplosbaar als je het kan benoemen, verwoorden, er taal voor hebt. De doelgroep van Lisette heeft geen idee. Dus staat er niet in wat zij kan, maar waarbij zij kan helpen. Jaap Drupsteen gaf het vorm. Petje af voor hem.
  BMW maakt rijden geweldig. Dat had ik bij PPGH geleerd, en voor BMW-dealer Maaral kon ik dat verder uitdragen. Blijk ik toch een beetje zendingsdrift te hebben.
 

Op de voorzijde wat eigenschappen en emotie, op de achterkant een probeeraansporing met gebruikssuggesties voor ontwerpers.

 

 

Lang voordat winkeliers van ‘beleving’ een afgekloven begrip maakten, wist de chief experience officer (eindbaas) van PS al dat je toko leuk moet zijn. Meer omzet door klanten en medewerkers die er lol in hebben. Heel dienstverlenend Nederland zou er klant moeten zijn.

 


Je investeert jaarlijks miljoenen in de merken Postbank en Giroblauw. Je bent een van de sterkste merken in Nederland. Dan ga je fuseren, en je spoelt voor tig miljoen merkwaarde door het putje. Ik zou de kracht van het merk Postbank gebruiken om nieuwe producten te testen.

 

Print gewoon hetzelfde plaatje in de oude en de nieuwe techniek naast elkaar. Zo laat je zien dat je innovatie een echte verbetering is. 

De tijd van elke woning identiek is gelukkig voorbij  


Als ergens de marketingkosten laag zijn, dan is het wel bij betaalbaar vastgoed in Amsterdam. Het zal niet aan mijn tekst gelegen hebben dat de kopers letterlijk in de rij stonden.

 


Een primeur! De eerste lijfrente gebaseerd op index trackers. Op een dure mailing met een videoband kwam nauwelijks response. Op simpele brieven, strak opgebouwd volgens de wetten van DM, wel. Veel en goed.

 

 

De eerste keer dat ik zelf zag hoe goed een ‘simpele’ brief als uitnodiging kan werken. Ik was toen DM-onderknuppel 3e klasse bij een onbekend bedrijf. De eindbazen van de grootste reclamebureaus kwamen massaal.

 

  Achmea was direct writer, had een ‘adviseursmerk’ ingelijfd, en wilde die polissen ook via fysieke winkels aan de man brengen. Mijn taak was het herschrijven van bestaand materiaal.
  In een verkoopgesprek helpen een glimlach, of een herkenbare emotie, beter dan een paar PK meer of minder.
 
Er bestaat gewone logistiek, en er bestaat Saan-logistiek. Gewoon, dat is spullen netjes en op tijd van A naar B brengen. Saan-logistiek, dat is een roltrap (zwaar, duur en kwetsbaar) in een onmogelijke omgeving als CS Amsterdam midden in de nacht aanvoeren en op z’n plaats hengelen. Saan-logistiek,dat zijn vakmensen die niet gek te maken zijn, en volledig op elkaar vertrouwen.

  SDV  
ICT’ers, ze wilden hun doelgroep vertellen dat ze potentiële problemen aanpakken voordat ze voor de gebruikers last geven. Bij de brief ging een busje slot-ontdooier. In augustus, tijdens een hittegolf. Toen ik later bij Prudential interimde lag het busje in de bovenste bureaula van het hoofd automatisering.

 
Mijn vriendin was wijs gemaakt dat je van koud douchen mooie borsten krijgt. Ik douche liever warm, de relatie ging over. Ik houd van Sentry. Ook voor mijn zwembad.

  Kit is kit en mortel is mortel. Niet bij Sika. Toen ik voor ze werkte hadden ze 86 verschillende kitten, allemaal voor speciale toepassingen. Ik schreef over projecten waar hun producten toegepast werden.
    Het was in een tijd van een overspannen arbeidsmarkt. Cliënt had al een paar keer met een gewone boekhouderstekst geadverteerd. Zonder resultaat. Een scheut humor, en ze konden kiezen uit veel geschikte kandidaten.
 
Was voor grote opdrachtgevers een perfect tweede bureau. Investeerden zwaar in techniek en hadden goede ontwerpers. Geen copy, maar wel mij. Via de Studio schreef ik onder meer voor de Postbank.

 

Sun leverde fantastische ICT, had ruim 50 vacatures en een te saai en te zakelijk imago op de personeelsmarkt. Daar hebben we wat aan gedaan. De leukste klus ooit, de enige keer dat ik een diapositieve antwoordcoupon opnam.


 

Eén aannemer, één projectontwikkelaar, vijf architecten, en het plan om bij Voorburg een wijk in vijf verschillende sferen te bouwen, meer was er niet. Nou ja, er was budget om met een mooi boek potentiële kopers warm te maken. Dat is gelukt.


 
Herhaling is de kracht van de reclame. Niet dus, als je elke week hetzelfde zegt, ben je een hectometerpaaltje langs de Route du Soleil.

  Als je goed werk levert, en je bent daar trots op, dan laat je het ook heel goed fotograferen. 
 
Mijn speeltuin, mijn retail proeftuin, en mijn trouwste klant. Zo’n ouderwetsche papieren mailing is een dure grap voor een winkel, maar de impact is groot. Verdiende zich op één koopzondag terug.

  Vastgemonteerde interne transportmiddelen zijn niet sexy. Geen giga banden, geen honderden pk's, geen truckersromantiek, geen torenhoge hijskranen, geen sterke verhalen.
 
Kwaliteit betaalt zich altijd terug. Tekeningen speciaal voor deze campagne laten maken was boven het budget. Een uurtje zoeken in bestaand werk van Peter van Straaten en alles komt helemaal goed.

 
Tegenwoordig zijn auto’s - en ook trucks - rijdende computers. Turbo’s Hoet is daar soepel in meegegroeid. Een handje nostalgie voor de liefhebbers. En dat zijn er veel.

 
Ze spraken geen woord Nederlands, daar in Denemarken, en ze vonden hun vestiging hier te eigenwijs. Dus door wie en hoe mijn teksten beoordeeld werden weet ik niet. Maar ik zag ze vaak terug in woonbladen.

  Je moet natuurlijk wel weten waarover je schrijft. Liggend in een warm EB Zeeschuimbad, met een kopje koffie van Simon Levelt en een Molenaartje moutbiscuit is het leven best vol te houden.
 
Het concept stond niet vast, en daardoor werd de Winterkrant mijn leukste klus voor Volvo. De klant wilde veel techniek, maar volgens mij zijn het de mensen die het verschil maken. Het werd 1-1.

  Mijn grootste klus ooit begon met de opdracht voor ‘matchduiders’ een beter woord te verzinnen. Dat woord bestaat niet. Zet onder de drie symbooltjes ‘goed’ , ‘beter’ en ‘best’ , en iedereen begrijpt het. Daarna heb ik de hele site naar begrijpelijk Nederlands vertaald, en er honderden pagina’s bij geschreven.